بیماری کرون

بیماری کرون یک عارضه التهابی در روده بزرگ (Inflammatory Bowel Disease-IBD) است که موجب التهاب سطح پوششی سیستم گوارش می‌شود. بیماری کرون می‌تواند باعث درد در شکم، اسهال شدید و یا حتی سوء تغذیه شود. التهاب مربوط به بیماری کرون ممکن است قسمت‌های مختلف دستگاه گوارش را دربرگیرد.
التهاب ایجاد شده در اثر این بیماری در لایه‌های عمیق بافت روده بزرگ نفود می‌کند. بیماری کرون مانند اولسراتیو کولیتیس (Ulcerative Colitis) می‌تواند دردآور و ضعیف کننده باشد و در برخی موارد به مشکلاتی که جان فرد را تهدید می‌کند، بیانجامد.
در حالی که درمان مشخصی برای بیماری کرون وجود ندارد، روش‌های درمانی به نحوی مؤثر می‌توانند علائم ناشی از این بیماری را کاهش دهند و حتی در بلند مدت بهبودی بیمار را در پی داشته باشند. بسیاری از بیماران مبتلا به بیماری کرون می‌توانند کارایی قابل قبولی داشته باشند.

علائم

عمده‌ترین علائم بیماری کرون شامل درد شکم در یک چهارم راست تحتانی و اسهال است. احتمال خونریزی رکتوم، کاهش اشتها، تب و کاهش وزن نیز وجود دارد. از آنجا که بیماری کرون مزمن است، بیماران دوره‌هایی از عود بیماری و دوره‌هایی از بهبود آن را تجربه می‌کنند. در دوره‌های عود ممکن است در بیماران علائمی چون خستگی، درد در مفاصل و مشکلات پوستی نیز بروز کند. شدت علائم در افراد مختلف، متفاوت است. کودکان مبتلا به بیماری کرون از رشد با تأخیر و ناکامل رنج می‌برند.
بیماران در برخی بازه‌های زمانی هیچ‌گونه علائمی را حس نمی‌کنند (دوره غیر فعال بودن بیماری کرون). با وجود استفاده بلند مدت از دارو و گاهاً بستری شدن در بیمارستان، بیشتر بیماران می‌توانند شغل خود را حفظ کرده، تشکیل خانواده دهند و به درستی در خانه و جامعه فعالیت داشته باشند.

درمان

در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای بیماری کرون وجود ندارد و هیچ روش درمانی برای همه بیماران مفید نیست.

درمان دارویی

هدف از درمان دارویی کاهش التهاب روده است که موجب کاهش علائم می‌شود و در جلوگیری از تشدید بیماری مؤثر است. در برخی موارد، درمان دارویی می‌تواند به بهبودی بلند مدت علائم بیانجامد. درمان بیماری کرون در بعضی شرایط به درمان دارویی و در مواردی به درمان جراحی نیازمند است.

  • + -

    داروهای ضد التهاب

    مصرف داروهای ضد التهاب معمولاً اولین گام در درمان بیماری التهاب روده بزرگ است.
  • + -

    داروهای ساپرسور سیستم ایمنی

    داروهای ساپرسور سیستم ایمنی با هدف قرار دادن سیستم ایمنی و نه درمان مستقیم التهاب، از میزان التهاب می‌کاهد. با سرکوب پاسخ‌های دفاعی بدن بیمار، التهاب نیز کاهش می‌یابد. در برخی موارد ترکیبی از داروها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • + -

    اآنتی‌بیوتیک‌ها

    آنتی‌بیوتیک‌ها در برخی موارد از میزان تخلیه فیستول‌ها و آبسه‌ها در افرادی که از بیماری کرون رنج می‌برند، می‌کاهد. محققان بر این عقیده‌اند که آنتی‌بیوتیک‌ها در کاهش باکتری‌های مضر روده مفید بوده و سیستم دفاعی روده که عامل بروز علائم است را سرکوب می‌کند. با این حال تا امروز شواهدی بر تأثیر آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان بیماری کرون وجود ندارد.

جراحی

اگر تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی، درمان دارویی و یا دیگر درمان‌ها برای کاهش علائم مؤثر واقع نشد، پزشک انجام جراحی را تجویز می‌کند.
جراح حین عمل، قسمت آسیب‌دیده را از سیستم گوارش جدا کرده و قسمت‌های سالم را به یکدیگر متصل می‌سازد. به علاوه، جراحی می‌تواند برای بستن فیستول‌ها و یا تخلیه آبسه انجام شود. روش جراحی رایج در درمان بیماری کرون، استریکچرپلاستی (Strictureplasty) است. در این روش قسمتی از روده را که باریک شده، گشاد می‌کنند.
با این حال بهبودی بعد از جراحی برای بیماری کرون موقتی است. بیماری معمولاً دوباره عود می‌کند و اغلب در نزدیکی بافت‌های متصل شده به یکدیگر رخ می‌دهد. در برخی افراد نیاز به جراحی دوباره، وجود دارد. لذا بهترین روش، مصرف دارو بعد از جراحی است که احتمال بروز مجدد بیماری کرون را به حداقل می‌رساند.